مرتبه بخوابد و تا اذان غسل نكند ، در صورتى كه تيمّم كند روزه او صحيح است . و اگر تيمّم ممكن نباشد بدون تيمّم هم روزه‌اش صحيح است . مسئله 1730 - اگر زنى كه در حال استحاضه است ، غسل‌هاى خود را به تفصيلى كه در احكام استحاضه از مسئله 416 به بعد گفته شد بجا آورد ، روزه او صحيح است . مسئله 1731 - كسى كه مسّ ميّت كرده ، يعنى جايى از بدن خود را به بدن ميّت رسانده مىتواند بدون غسل مسّ ميّت روزه بگيرد . و اگر در حال روزه هم ميّت را مسّ نمايد ، روزه او باطل نمىشود . 8 - اماله كردن مسئله 1732 - اماله كردن با چيز روان اگر چه از روى ناچارى و براى معالجه باشد روزه را باطل مىكند . ولى استعمال شيافهايى كه براى معالجه است اشكال ندارد . و احتياط واجب آن است كه از استعمال شيافهايى كه براى تكيّف و التذاذ ( لذت بردن ) است ، مثل شياف ترياك براى معتادين خوددارى شود و همين‌طور اگر شياف براى تغذيه و تقويت از اين مجرى فرض شود . 9 - قى كردن مسئله 1733 - هرگاه روزه دار ، عمداً قى كند - اگر چه به واسطهء مرض و مانند آن ناچار باشد - روزه‌اش باطل مىشود . ولى اگر سهواً يا بىاختيار قى كند اشكال ندارد . مسئله 1734 - اگر در شب چيزى بخورد كه مىداند به واسطهء خوردن آن ، در روز بىاختيار قى مىكند ، احتياط واجب آن است كه روزهء آن روز را قضا نمايد . مسئله 1735 - اگر روزه‌دار بتواند از قى كردن خوددارى كند چنانچه براى او ضرر و مشقّت نداشته باشد ، بايد خوددارى نمايد . مسئله 1736 - اگر در ماه رمضان يا نذر معيّن ، مگس و مانند آن بى اختيار در گلوى روزه‌دار برود چنانچه بدون حرج بيرون انداختن آن ممكن باشد بايد آن را بيرون آورد و روزه او باطل نمىشود ، و اگر بداند كه به واسطهء بيرون آوردن آن قى مىكند چون خوردن آن حرام است باز هم اگر حرجى نيست بايد بيرون بياورد و بنابراحتياط واجب روزه را تمام و بعداً هم قضا كند ولى اگر به حدّى پائين رفته كه خورده شده حساب شود از نظر روزه لازم نيست بيرون آورد و روزه او صحيح است . چنان كه اگر ديگر امكان بيرون انداختن آن نباشد روزه او صحيح است .